Bugün gökyüzüne bakıyordum.
Aklıma bir soru geldi?
Her gün böyle olsa hayatım nasıl olur?
Madem bu kadar rutinler olsun istiyoruz, alışkanlıklarımız var, peki neden her gün farklı bir şey olsun da diyoruz?
Her gün aynı olunca içimizi bir sıkıntı kaplıyor, neden? Her gün aynı yemeği dahi yiyemiyoruz.
Bugün ne pişireceksin? Bugün kahvaltıda ne var acaba? Tanıdık geldi mi bu sorular? Her günün mutlak soruları degil mi 🙂
Evet, farklılıklar olsun istiyoruz. Her gün aynı şeyi yemiyoruz, giymiyoruz. Küçük de olsa bir değişiklik arıyoruz, içerikte ya da mekanda… Sizce neden?
Doğumdan bu yana her gün onca şey yaşadık, üstelik herhangi bir gün bir diğerinin aynısı olmadı… Normal sandığımız olgunun içinde bile aynı olmayan birçok unsur vardı.
Normale en yakın gün sizin için nasıldı? Ne olunca o normalden çıkıyordunuz? Çıktığınızda nasıl deneyimleriniz oldu? Yeni tatlar denediğinizde mesela… Risk alıp annenizin en sevdiğiniz yemeğini bir başka yerde yediğinizde…Size sakın yapma diyen düşüncelerinize rağmen yeni bir şey denediğinizde? Neler keşfettiniz? Peki ya risk almadığınızda neler kaçırdınız? Makro düzeyden bakınca tüm hayatımız ne kadar da aynı diğer hayatlar gibi degil mi mikro düzeyde. Yaşadığını hissetmek, anlamak ve hayatına anlam katmak için belirsizliğe ve iniş çıkışlara ihtiyacı olan insan tam da bu ihtiyacın karşısına çıkıp alışkanlıklarına sıkı sıkıya tutunmuyor mu?
(04.05.2020) The Pandemist – İzmir
Elif Farukoğlu 